گجت هوشمند

نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

حتما برای پیش آمده است که بخواهید ساعت هوشمندی خریداری کنید، اما اپل واچ و سیستم عامل Watch OS آن باب میل شما نبوده، پس شاید بخواهید در مورد گزینه‌های دیگر پیش رو بدانید. خب، گزینه‌های زیادی وجود ندارد و اگر ساعت هوشمند سامسونگ با سیستم عامل Tizen را کنار بگذاریم، دو گزینه‌ دیگری که به عنوان رقیب اپل واچ وجود خواهند داشت عبارتند از: Wear OS (که در گذشته با نام Android Wear شناخته می‌شد) و تازه وارد دنیای ساعت‌های هوشمند یعنی فیت‌بیت با سیستم عامل Fitbit OS. نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

ساعت‌های هوشمند گوگل و سیستم عاملش مدت زمان بیشتری است که عرضه شده‌اند اما فیت‌بیت تازه وارد نیز با پلتفرم کاربرپسند خود نشانه‌های اولیه امیدوارکننده‌ای را ارائه می‌دهد. بنابراین اگر درحال فکر به این هستید که کدام یک از سیستم‌عامل‌های Wear یا Fitbit مناسب شما خواهد بود، برای کمک به تصمیم گیری شما، به بررسی نکات کلیدی هر یک از آن‌ها پرداخته‌ایم، از برنامه‌ها گرفته تا اعلان‌ها. در ادامه همراه ما باشید تا این دو پلتفرم را مقایسه کنیم.

ساعت‌های Wear OS در مقابل Fitbit OS

قبل از بررسی نرم‌افزاری، ابتدا می‌بایست به بررسی سخت‌افزار بپردازیم و اگر در مورد تنوع انتخاب‌ها صحبت کنیم، فقط یک برنده وجود خواهد داشت و آن Wear است. از آنجایی که اولین ساعت‌های Wear در سال ۲۰۱۴ عرضه شده‌اند، تعداد دستگاه‌های Wear نیز به میزان قابل ملاحظه‌ای افزایش یافته است. در اوایل، همه چیز در مورد ساعت‌های سونی، ال‌جی، هوآوی و موتورولا بود اما همانطور که بعضی از این شرکت‌های فناوری تصمیم به عقب نشینی از ساخت ساعت‌های هوشمند گرفتند، ساعت سازان سنتی و جهانی تصمیم به ورود به این عرصه گرفتند تا گزینه‌های بیشتر و جذاب‌تری را ارائه دهند. Fossil این کار را با برند‌های زیر مجموعه خود مانند: Michael Kors،Diesel و Armani انجام داده است که هم اکنون ساعت‌های هوشمند کاملی را ارائه می‌دهند.نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

ما همچنین شاهد پیوستن برندهایی مانند: Movado، Heuer و حتی Montblanc به این ماجرا بودیم اما نکته مهم در اینجا این است که در حالی که ساعت‌های مبتنی بر Wear بیشتری در بازار وجود دارد، اما همه آن‌ها تجربه کاملی از این سیستم‌عامل را ارائه نمی‌دهند. به عنوان مثال، ساعت هوشمند فسیل قابلیت گوگل پی (Google Pay) برای پرداخت‌ها را از طریق ساعتتان یا ویژگی‌های تناسب اندامی فراتر از Fossil Q Control را ارائه نمی‌کند، بنابراین می‌بایست این موارد را نیز در ذهن خود داشته باشید.

از سوی دیگر، فیت بیت تلاش می‌کند تا تجربه نرم‌افزاری خود را برای تمامی ساعت‌های خود ارائه کند، البته اکنون فقط ۳ ساعت بر پایه آن وجود دارد، آیونیک (Ionic)، نسخه آدیداس آیونیک و ورسا (Versa) جدید. آیونیک اولین ساعت فیت بیت بود و در حالی که ظاهر زاویه دار آن قطعا نظر تمام مردم را جلب نمی‌کند، به نظر ما فروش این ساعت در حال رشد است. در همین حال، ورسا از ذات ساعت‌های پبل (Pebble) برخوردار بوده و بر خلاف آیونیک از طراحی مستطیل شکل و احساس بهتری برخوردار است و گوگل نیز آخرین ساعت‌های Wear خود را با طراحی سنتی دایره‌ای عرضه می‌کند. از نظر کیفیت ساخت و کیفیت صفحه نیز به نظر ما هر دو مورد کیفیت مناسبی را ارائه می‌کنند و شرکای فیت بیت و گوگل از طراحی‌های عالی و بهترین نمایشگرهای موجود استفاده می‌کنند.

اگر برای انتخاب خود ارزش قائل شوید آنگاه Wear OS گوگل انتخاب مناسبی خواهد بود، طراحی مستطیلی فیت بیت برای سیستم عاملش ممکن است آنچنان مطلوب نباشد اگرچه که ظاهری بسیار شیک را به ارمغان آورده است، به ویژه با معرفی ورسا.نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

رابط کاربری

هنگامی که در مورد رابط کاربری صحبت می‌کنیم، در واقع در حال صحبت از قسمت‌هایی هستیم که بیشتر وقت خود را در حال تعامل با آن هستیم یا در واقع بهتر است بگوییم که کمترین زمان را صرف تعامل با آن می‌کنیم زیرا این ایده‌ای است که ساعت‌های هوشمند بر مبنای آن شکل گرفته‌اند. همانطور که اپل، سامسونگ و دیگران ثابت کرده‌اند، طراحی یک رابط کاربری مناسب برای ساعت هوشمند آسان نیست و استدلال موجود برای آن نیز این است که تمام سیستم عامل‌های موجود برای ساعت‌های هوشمند هنوز در حال توسعه هستند، فقط بعضی‌ها نسبت به باقی آن‌ها در مراحل بالاتری قرار دارند و اگر بخواهیم به عملکرد فیت بیت و Wear نمره دهیم، نمره ۷/۵ از ۱۰ را برای هر دو در نظر خواهیم گرفت، بنابراین هنوز جا برای پیشرفت آن‌ها وجود دارد.
رابط کاربرید Wear در تلاش‌های گوگل برای بهبود عمکلرد آن چندین بار دچار تغییر شده است، در ابتدا این رابط دارای کارت‌های گوگل نو (Google Now) بود و سپس آن‌ها را حذف کرد و در حال حاضر ویژگی‌های اصلی در رابط کاربری شامل لیست برنامه‌ها، اعلان‌ها، واچ فیس‌های قابل شخصی سازی و تعدادی ژست حرکتی برای پیمایش در رابط کاربری می‌شود، همچنین پشتیبانی از میکروفن در Wear نیز به شما اجازه می‌دهد تا با استفاده از صدای خود در محیط کاربری آن حرکت کنید. تجربه‌ی رابط کاربری روی اکثر ساعت‌ها یکی است اما برخی از شرکت‌ها مانند میس‌فیت (Misfit) و ال‌جی تصمیم گرفته‌اند تا گزینه‌های جدیدی را امتحان کنند یا ویژگی‌های جدیدی را برای پیمایش در رابط کاربری در ساعت‌ها استفاده کنند. این روند هنوز کاملا مشهود و تجربه‌ای کاملا روان که انتظارش را داریم ندارد اما از سطح چند سال گذشته خود به مراتب بهتر است و Wear 2 قطعا تفاوت را در اینجا رقم زده است.

هنوز یک سال از عرضه سیستم عامل فیت بیت نگذشته است و با این حال این پلتفرم رابط کاربری مانند گوشی‌های هوشمند را عرضه کرده است که با برنامه‌های گوشی‌های هوشمند نیز به خوبی کار کند، اما در عین حال، هنوز هم تصور ما بر این است که در ماه‌ها و سال‌های آتی بهینه‌سازی بیشتر و بهتری در این سیستم‌عامل را شاهد خواهیم بود. پشتیبانی از ژست‌های حرکتی مشابهی در این رابط نیز وجود دارد که به شما اجازه می‌دهد تا صفحه را به بالا کشیده و به اطلاعات فعالیت‌های تناسب اندام روزانه خود دسترسی پیدا کنید، همچنین یک صفحه برنامه‌ها به ظاهری مشابه با رابط گوشی‌های هوشمند نیز در آن تعبیه شده است.نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

فیت بیت با تاکید بر دسترسی سریع به حالت تناسب اندام و ورزشی، میانبرهای جدیدی را به دکمه‌های فیزیکی ساعت خود افزوده تا هر یک از آن‌ها را به تعدادی از ویژگی‌ها اختصاص دهد. فیت‌بیت همچنین اطمینان می‌دهد که هر تغییری که در سیستم عامل و رابط کاربری خود ایجاد کند را برای تمای ساعت‌هایش عرضه کند و حداقل تا کنون چنین بوده است. البته باید بگوییم که فیت بیت از میکروفن که در Wear وجود دارد پشتیبانی نمی‌کند، بدان معنی که هنوز گزینه‌های اضافی برای پیمایش در رابط کاربری بدون نیاز به استفاده از دستانتان در این سیستم‌عامل وجود ندارد.

ویژگی‌های ساعت هوشمند
شاید این مهم‌ترین قسمت از این مقاله برای خیلی‌ها به شمار برود که از چه ویژگی‌هایی برخوردار خواهند شد و خبر خوب این است که هر دوی این سیستم عامل‌ها خدمات خوبی را ارائه می‌دهند، البته تجربه استفاده از برخی از ویژگی‌ها در آن‌ها متفاوت است.

اعلان‌ها را در نظر بگیرید، این جنبه‌ای است که به نظر می‌رسد همیشه در Wear کمی پیچیده بوده است، اما شرایط به طور قابل توجهی در مورد نحوه نمایش و چگونگی پاسخ به آن‌ها، بهبود یافته است. در فیت بیت نیز این قسمت یکی از عناصر ضعیف سیستم‌عامل به شمار می‌رود و همچنین این مسئله نیز وجود دارد که نمایش اعلان‌ها بسته به نوعی گوشی که به ساعتتان متصل کرده‌اید تغییر می‌کند که داستانی مشابه برای دارندگان Wear نیز به شمار می‌رود اما گوگل قصد دارد تا تجربه استفاده از ساعت‌های خود را برای کاربران گوشی‌های اندرویدی و آیفون برابر‌تر کند.

هر دو آن‌ها از پخش کننده موسیقی پشتیبانی کرده و قابلیت‌هایی مانند، کنترل موزیک‌های درحال پخش روی گوشی‌هوشمندتان یا ذخیره موسیقی روی ساعت و متصل شدن به هدفون بلتوث را ارائه می‌دهند. همچنین پشتیبانی از استریم آفلاین برای سرویس‌های استریم نیز وجود دارد، البته پشتیبانی فیت بیت تنها به Deezer و Pandora محدود شده است درحالی که Wear از پلتفرم گوگل موزیک نیز پشتیبانی می‌کند. به نظر ما در این بخش هردوی آنها مساوی هستند.

اگر استفاده از دستیاران هوشمند مهم باشد، آنگاه انتخاب Wear خواهد بود زیرا فیت بیت دارای هیچکدام از دستیاران موجود، یعنی دستیار گوگل، سیری و الکسا نمی‌باشد که البته ممکن است روزی این اتفاق نیز رخ بدهد اما تا زمانی که پشتیبانی از میکروفون به فیت بیت اضافه نشود این مهم رخ نخواهد داد. البته تجربه استفاده از دستیار گوگل روی مچ دست بسیار کاربردی و مفید بود.
نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS
هر دو خدمات پرداخت را ارائه می‌کنند البته نه روی تمام ساعت‌های هوشمند و همانطور که قبلا ذکر شد بسیاری از تولید کنندگان ساعت‌های هوشمند مبتنی بر Wear از قرار دادن NFC که ویژگی مورد نیاز برای گوگل پی است، امتناع کرده‌اند. فیت بیت پی (Fitbit Pay) روی هر دو ساعت ورسا و آیونیک کار می‌کند اگرچه تنها مدل‌های خاصی در آمریکا این پشتیبانی را ارائه می‌دهند. همچنین لازم به ذکر است که پشتیبانی از بانک‌ها نیز رفته رفته درحال اضافه شدن به این پلتفرم‌ها است، به ویژه در فیت بیت، بنابراین اگر این یک ویژگی مهم برای شما حساب می‌شود، حتما بررسی کنید که آیا بانک یا کارت شما نیز شامل پشتیبانی این پلتفرم‌ها می‌شود یا خیر.

موردی که اغلب در اینگونه مقایسه‌ها نادیده می‌گیریم واچ فیس‌ها هستند و درحالی که ساعت‌های سنتی تمام شخصی سازی را در ارائه بندهای مختلف برای ساعت خلاصه می‌کردند، واچ فیس‌ها ابعاد جدیدی از شخصی سازی را برای ساعت‌ها به وجود آوردند. با عرضه Wear 2، این عمل در ساعت‌های هوشمند گوگلی بسیار آسان‌تر شده است، همچنین برنامه‌هایی مانند Facer نیز وجود دارند که مجموعه گسترده‌ای از فیس‌ها را برای ساعت ارائه می‌کنند.نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

فیت بیت نیز با عرضه ورسا و پشتیبانی که برای پلتفرم توسعه دهندگان خود ارائه کرد، به نظر در حال شروع به عرضه فیس‌های خلاقانه برای ساعت‌های خود است. اگر مجبور باشیم که یکی را در این قسمت انتخاب کنیم آن فیت بیت خواهد بود که عملکرد چشمگیری را ارائه می‌کند، البته Wear نیز کم نمی‌آورد به ویژه اگر بخواهید فیس‌ها را مستقیما از خود ساعت انتخاب کنید.

اپلیکیشن‌های ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

هر دو این سیستم‌عامل‌ها توانایی دانلود برنامه‌ها را داشته و فروشگاه‌های مرتبط را برای انجام این کار دارا می‌باشند اما از لحاظ ارائه محتوای برنامه‌ها کاملا عملکردی متفاوت هستند. فروشگاه فیت بیت در پاییز سال ۲۰۱۷ راه اندازی شده و با اینکه چندین برنامه از سایر توسعه‌ دهندگام خوب را در خود جای داده است اما هنوز هم نسبت به فروشگاه گوگل پلی عملکرد ضعیف‌تری را ارئه می‌دهد. در واقع واچ فیس‌های بیشتری در گوگل پلی نسبت به اپ استور فیت بیت وجود دارد و همچنین شما قابلیت دانلود برنامه به شکل مستقیم مانند ساعت‌های با پلتفرم Wear 2 را نخواهید داشت.نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

ساعت‌های Wear همچنین تعداد بیشتری از ساعت‌های مستقل را ارائه می‌دهند که می‌توانند از LTE نیز پشتیبانی کنند که عدم وجود آن در تمامی ساعت‌های فیت بیت حس می‌شود. اگر از ما بپرسید که آیا هرکدام از این دو پلتفرم برنامه‌های واقعا برجسته‌ای را ارائه می‌دهند یا خیر، جواب ما قطعا منفی خواهد بود، بنابراین توسعه دهندگان هستند که باید با توجه به ابزاری که فیت بیت و گوگل به آن‌ها ارائه می‌کند برنامه‌های مناسبی را عرضه کنند. به هر حال، اگر دنبال برنامه‌های بیشتری هستید، گزینه مناسب شما Wear خواهد بود.

ویژگی‌های تناسب اندام و سنجش فعالیت‌های ورزشی

ما می‌دانیم که تمام افراد به اینکه ساعت هوشمندشان آن‌ها را روی فرم نگه دارد اهمیتی نمی‌دهند، اما تقریبا تمام ساعت‌های هوشمند موجود ثابت کرده‌اند که بسیاری دیگر نیز خواهان سنجش شرایط سلامتی و تناسب اندام خود از مچ دستشان هستند که می‌تواند به سادگی شامل گام شمار، میزان خواب یا میزان دویدن دور پارک باشد.

کل اکوسیستم فیت بیت بر پایه تناسب اندام بنا شده است و بخاطر همین موضوع نیز معروف هستند، بنابراین جای تعجب نیست که عملکردی بهتر را در این زمینه ارائه دهد. در تمام ساعت‌های هوشمند فیت بیت شما ویژگی‌های کامل ردیابی تناسب اندام را دریافت خواهد کرد که شامل بهترین سنجشگر شرایط خواب در گجت‌های موجود برای مچ دست نیز می‌شود. شما همچنین تعدادی از حالت‌های ردیابی ورزشی اختصاصی را دریافت خواهید کرد، ردیابی میزان ضربان قلب و پشتیبانی از اسمارت ترک (SmartTrack) بنابراین ساعت شما می‌تواند به طور خودکار نوع فعالیت شما را تشخیص دهد. تمام ساعت‌های هوشمند فیت بیت ضد آب بوده و پشتیبانی از ردیاب شنا را نیز ارائه می‌دهند، آیونیک با GPS داخلی همراه بوده اما این قابلیت در ورسا یافت نمی‌شود و همانند سیستم عامل wear تنها تعداد معدودی از ساعت‌ها شامل این ویژگی می‌شوند.

سپس به ردیابی سلامت می‌رسیم که فیت بیت امید آینده‌ای روشن را برای آن می‌دهد و در حال حاظر نیز عناصری مانند ویژگی تنفس هدایت شده برای لحظات پر تنش در روز و همچنین ویژگی جدید ردیاب سلامت زنان را ارائه می‌دهد که در تمامی ساعت‌های آن به خوبی کار می‌کند. پس در مورد Wear چطور؟ سنجش سلامت و تناسب اندام شما در این پلتفرم بستگی به نوع ساعت انتخابی شما دارد، بعضی از ساعت‌ها دارای GPS داخلی و حسگر ضربان قلب بوده و برخی دیگر به طور کامل این ویژگی‌ها را نادیده گرفته‌اند. گوگل فیت (Google Fit) به عنوان یک استاندارد در تمام ساعت‌های Wear وجود دارد و شما می‌توانید نمونه‌هایی از آنچه که گوگل برای ردیابی ارائه می‌دهد را آزمایش کنید که البته در حال حاظر عملکردی فوق العاده را دارا نبوده و به خوبی با Wear ادغام نشده است اما شما می‌توانید از برنامه‌های شخص ثالث مانند Strava استفاده کنید. در مجموع فیت بیت برنده‌ی این قسمت برای ارائه خدمات سلامت و تناسب اندام است.

عمر باتری و قیمت

این دو عامل می‌توانند در تصمیم گیری برای سیستم عامل ساعت هوشمندتان نقش مهمی را ایفا کنند، به خصوص در مورد عمر باتری که برنده آن نیز فیت بیت است. همانند ردیاب‌های تناسب اندام، فیت بیت تلاش کرده تا بتواند طول عمر یک هفته‌ای باتری را ارائه دهد و علی‌رغم صفحه نمایش موجود در ساعت‌هایش که باتری زیادی مصرف می‌کنند، موفق شده تا این کار را عملی کند. در همین حال، اکثر ساعت‌های Wear عمر باتری یک و یا حد اکثر دو روزه دارند البته این بسته به نوع استفاده شما از ویژگی‌های موجود در ساعت دارد اما با داشتن ساعت‌های فیت بیت نگرانی کمتری در مورد میزان استفاده خود از ویژگی‌های مختلف ساعت خواهید داشت.

از لحاظ قیمت، ما با عرضه اولین ساعت فیت بیت با قیمت ۲۹۹.۹۵ دلار کمی ناامید شدیم اما پس از عرضه ورسا با شروع قیمت ۱۹۹.۹۵ دلاری به نظر می‌رسد که فیت بیت به قیمت مناسب برای ساعت‌های خود رسیده است. مقایسه قیمت ساعت‌های Wear اما بسته به میزان لوکس بودن و امکانات ارائه شده کمی سخت‌تر است.نبرد سیستم عامل ساعت‌های هوشمند، Wear OS در مقابل Fitbit OS

برای خرید ارزان‌ترین نوع آن (اما با کیفیت مناسب) یعنی TicWatch E شما می‌بایست ۱۵۹.۹۹ دلار هزینه کنید و اگر بخواهید تا محصولات خاص‌تری مثل Michael Kors Sofie را خریداری کنید هزینه تا ۳۵۰ دلار بالا می‌رود و بالاترین برچسب قیمت موجود برای این ساعت‌های هوشمند نیز ۱۳۰۰ دلار است.

نتیجه گیری

اگر قرار باشد یکی را انتخاب کنیم، آن کدام سیستم عامل خواهد بود و اگر مبنا را بر ویژگی‌های اصلی مانند اعلان‌ها و پشتیبانی بگذاریم، احتمالا Wear برای شما مناسب‌تر است زیرا این جنبه‌ها در wear نسبت به فیت بیت عملکرد بهتری را دارا می‌باشند و از دید ما، فیت بیت نیز برای سنجش تناسب اندام و تجربه ساده بصری، گزینه بهتری است.
باتوجه به زمان بیشتری که Wear در دسترس بوده است به راحتی نسبت به فیت بیت برتری پیدا می‌کند اما فیت بیت نیز باتوجه به زمان کمی که از عرضه آن می‌گذرد، شاهد پیشرفت‌ها بزرگی بوده است اگرچه که هنوز هم نیاز به بهبود و ایجاد تعادل بین ویژگی‌های اصلی ساعت هوشمند و ویژگی‌های ورزشی و تناسب اندام دارد تا بتواند تجربه مناسب و سازگار با تمامی گوشی‌های هوشمند را ارائه دهد. گوگل مسیر خود برای ساخت یک سیستم عامل واقعی ساعت هوشمند را پیموده است اما با توجه به مواردی که از فیت بیت دیده‌ایم و مسیری که در حال پیمودن آن است، نمی‌توان آن را نادیده گرفت.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *